Aan de buitenkant is links wel een probleem te zien. Maar dat is niet zo groot als binnen. Hier is nog wel wat werk aan de winkel.
En dan dient zich al direct het volgende probleem aan. Hoe gaat de achterklep eraf. Dat bleek niet zo moeilijk te zijn. Vier bouten eraf en klaar is kees. Maar dan zit er zoveel spanning op de stangen dat ik nog maar even een momentje extra na ga denken hoe ik het veilig kan doen. Het lijkt wel iets op de torsieveren van de achteras. Als je hem naar binnen drukt moet dat met heel veel kracht gebeuren. Maar wil je de scharnieren naar buiten laten klappen gaat dat, als je niet oppast, iets te snel en met een grote knal.
Inmiddels heb ik een copy uit het werkplaats handboek gekregen. Daar ben ik ontzettend blij mee. Hierin staat, in het Engels, beschreven hoe de scharnieren eruit moeten worden gehaald. Ook staat erin dat je een speciaal stukje gereedschap moet gebruiken. Dat gereedschap heb ik op het internet opgezocht. Het heet officieel Torsion Bar Tensioning Tool met het nummer VW 907.
Hij is te vinden op de Samba.com
Om dit buighulpje te maken heb je iets sterker materiaal nodig dan een gewoon rond stangetje. Een oude schroevendraaier krijgt hierdoor een nieuw leven. Om de rondingen te buigen heb ik van afval materiaal twee buighulpjes gemaakt. Met de onderste buig je de knik in het midden zonder beschadigingen. De andere heb ik gebruikt om het haakje te buigen. Wel eerst mooi rood gloeiend stoken en dan buigen.
Nadat de achterklep is verwijderd moeten de scharnieren eraf. Dat is een klusje waarbij je goed moet opletten. Als het scharnier onder spanning staat wil je er niet met de vingers tussen komen als deze terug klapt.
Voordat de pen gedemonteerd kan worden is eerst de asborgring / zegering eraf gehaald. Door met het speciale gereedschap de spanning van de veer te halen kun je de pen en gemakkelijk uitpakken. Er zit inmiddels veel vies vastgekoekt vet in het scharnier.
Nog even een foto waarop goed te zien is hoe alles uiteindelijk weer gemonteerd moet worden.
Deze foto’s geven een aardig beeld van het verroeste plaatwerk. Ook deze dak-hoeken zijn in het verleden niet aan de aandacht ontsnapt. De huis lasser heeft ook hier zijn kunstje kunnen vertonen. Door de warmte en daarna snelle afkoeling is de plaat hard geworden. Hierna is er een scheur ontstaan.
De beugel om de veerstaven te fixeren moest natuurlijk op de plek blijven en dan is wel lastig om in dat kleine hoekje een net lasje te leggen.
Om het iets gemakkelijker te maken heb ik twee hoeken voor het dak gekocht. Ze passen mooi in elkaar. De goot is iets kleiner. Dat is helemaal perfect. Dan kan de opening zo groot als de dak passtukken worden gemaakt en er blijft dan genoeg ruimte over om alles te herstellen.
De twee achterklepveren zien er hetzelfde uit maar dat zijn ze volgens mij niet. Er is een linker en een rechter. Zo noem ik ze voor het gemak maar even. De “rechter” heb ik voorzien van een rechthoekig einde. Dit einde moet aan de rechterkant in het ronde gat van de dakbeugel. Op deze manier ligt de positie helemaal vast. Om het goede uiteinde van de andere achterklepveer ook weer in het gat van de linker dakbeugel te plaatsen heb ik aan dit uiteinde een ronde kant geslepen.
En wat doe je als je het even niet meer weet en opzoek bent naar een oplossing? Verf en plamuur verwijderen. Langzaam ontstaat er een soort van oplossing met een volgorde.
Eerst het plaatje om de beugel, voor de achterklep, op te vangen er maar afhalen. Inmiddels heb ik al twee nieuwe gemaakt. Er ontstaat een opening met een ingewikkelde vorm. Hiervoor heb ik op dit moment nog geen oplossing.
Het plaat deel voor het dak is op de plek gelegd en overgetrokken. De uitgeslepen opening is kleiner gemaakt zodat het passtuk later op maat gemaakt kan worden.
Nu zijn ook de verstevigingsbeugels goed te zien. Alle verroeste delen moeten er maar eerst uitgeslepen worden. Van daaruit zien we wel verder.
Het moest er toch maar van komen. Voor de zekerheid is de beugel voor de torsieveren met een vierkant stuk pijp vast gelast. De hele constructie aan de linkerkant is eruit gehaald. Hierna is in de “bocht” ook een deel van de dakgoot weggeslepen. Ook is aan de rechterkant van de opening een soort verband gemaakt om deel voor deel makkelijk te kunnen inlassen. Eerst moet het een en ander van roest worden ontdaan en dan kan het opbouwen weer beginnen.
Alleen maar één deel van de goot en het dak zou gemakkelijk zijn geweest. Maar er was veel meer aan de hand en daarom zijn de nodige passtukken gemaakt. Het passtuk voor de dakgoot is uit het gekochte deel gehaald.
Onder de dakgoot zit een holle ruimte die voor extra stevigheid zorgt. Dit zou als één passtuk moeilijk te maken zijn. Daarom is er een extra deel gemaakt dat onder de goot kan worden gelast.
Ik heb geprobeerd om bovenstaande deel, met behulp van extra ondersteuning, op de zetbank te maken. Dat leek na één keer buigen nog wel goed te gaan. Maar na de tweede buiging waren de rondingen aan de verkeerde kant terecht gekomen. De plaat werd zover opgerekt dat hij op twee plekken is gescheurd. In de fabriek is dat deel natuurlijk van boven naar beneden in één keer geperst. Soms lukt het bedachte plannetje gewoon niet.
Plan B: Gewoon een Z vorm gebogen. Op de plek van de bochtjes een stukje uitgesneden en een in de juiste vorm gebogen strip er weer ingelast.
Als eerste is het plaatdeel, dat de sponning voor het achterkleprubber gaat worden, ingelast. Omdat ik zo weinig mogelijk boven het hoofd wil lassen werk ik van onderen naar boven.
Vervolgens komt het deel dat voor de holle ruimte en dus extra stevigheid, bovenop het sponning deel.
Als derde is het deel voor de goot aan de beurt.
Door de gaten konden de proplassen worden gemaakt en is het weer een stevige hoek geworden.
Als laatste is het deel, dat de steun voor de torsieveren van de achterklep op de plek houd, ingelast.
Alle lassen zijn glad geslepen. De delen zijn ontroest en in de primer gezet.
Dit gekochte plaatdeel sloot niet zo mooi aan op de goot. Er is het een en ander geprobeerd om wat ruimte te maken maar dat is niet gelukt.
Daarom heb ik besloten om een heel nieuw achterstuk van het dak te kopen. Gewoon over de hele breedte van de bus.